Blog:

Van feestbeest naar "zweefteef "

 

Ik merk dat er een bepaalde spanning hangt rondom Reiki.

En dat vind ik eigenlijk ook niet heel gek. Eerlijk gezegd had ik precies hetzelfde tot een paar jaar geleden.

Ik las laatst het verslag, en de daarop volgende mailwisseling terug, van mijn eigen eerste reiki behandeling die ik kreeg, nu 2 jaar geleden. Ik schreef toen letterlijk zelf: “ ik vond het eerlijk gezegd best heel spannend, en een beetje eng, omdat ik totaal niet bekend was met dit alles, en niet wist wat ik kon verwachten”

Het gevoel rondom reiki, bij mensen die er niet bekend mee zijn, is vaak: -eng- spannend- zweverig- spiriwiri- en ga zo maar door.

Ik denk dat dit gevoel ontstaat omdat het niet heel tastbaar is. Ondanks dat alles in en om je heen bestaat uit energie, is het niet iets wat je kunt zien of vastpakken.

Ik merk zelf ook dat er in mijn omgeving wisselend op mijn “nieuwe pad” gereageerd word… en dat is oké!

En overigens ook heel begrijpelijk. Want dat is iets wat ik in heel wat jaren van mijn leven zelf gecreëerd heb.

Vroeger was ik echt een gezelschapsdier, ik hield enorm van feestjes, wijntjes, altijd op pad zijn, en ik was de eerste die zelf een nieuw feestje organiseerde zodra de eerste zonnestralen tevoorschijn kwamen. En ik genoot daar ook oprecht van! Ik heb daardoor onwijs veel mooie, gekke en hele leuke herinneringen mogen maken.

Sommige mensen snappen de switch niet  “van feestbeest naar zweefteef” om het beestje maar even een naam te geven.

Mensen bekijken situaties vaak heel zwart wit, en zien (heel logisch) alleen wat jij ze laat zien, en voelen niet wat daar onder zit.

Jaren en jaren ben ik zo op zoek geweest naar wie ik echt was.. ik wilde gezien worden, ik wilde leuk gevonden worden, mezelf geliefd voelen, bepaalde gevoelens “verdoven” ook. Dat gebeurde met veel feestjes, dubbel zoveel drankjes, altijd de grappenmaker zijn, iedereen alles van mezelf geven, en altijd meer dan mijn uiterste best doen dat iedereen me maar “lief” en “aardig” vond.

Mijn manier van leven was perfect voor die periode, en het gaf me onwijs veel voldoening.

Tot het moment dat dat niet meer zo was, en het begon te wringen.

Ik voelde dat er meer zat van binnen.. ik voelde dat ik meer nodig had. Ik voelde ook dat niemand me dit kon gaan geven behalve ikzelf.

* Het altijd zoeken naar erkenning, was de erkenning die ik miste vanuit mezelf.

* Het altijd geliefd willen worden door anderen, was de liefde die ik miste voor mezelf.

* De vele feestjes en wijntjes om zoveel mogelijk “plezier” te maken, was het gemis van voldoening binnenin mijn eigen ik.

Ik zocht het buiten mezelf, bij alles en iedereen, behalve bij mezelf. Alles om mezelf maar niet te horen of te voelen. Want met jezelf aangaan waar het echt wringt, is natuurlijk alles behalve leuk, gezellig, en feestelijk.

Inmiddels alweer bijna 6 jaar geleden kwam daar mijn Covid besmetting. En dat is voor mij de letterlijke switch geweest naar binnen.

Ik werd letterlijk gedwongen ook. Ik kon mezelf niet meer verstoppen.

Zoekende naar wat voor mij de oplossing zou zijn om “beter te worden” kwam ik er steeds meer achter dat ik (ook nu weer) van alles probeerde wat maar op mijn pad kwam.

Alles greep ik aan, alles wat tastbaar en grijpbaar was, maar weer alles alleen maar buiten mezelf. Fysio, ergo, revalidatie, longarts, cardioloog, enzovoorts enzovoorts.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb heel veel gehad aan bepaalde dokters en therapieën, en die waren soms ook echt hard nodig, maar het echte werk begon toen ik stopte met het buiten mezelf te zoeken.

En dat was dus 2 jaar geleden. Die eerste reiki behandeling van Kim (The Soul Society) heeft zoveel teweeg gebracht, zoveel open gezet, me zo aan het denken gezet, dat ik heel sterk voelde: hier mag ik iets mee. Hier mag ik mee verder.

Dat kleine zaadje wat die dag gepland werd kon ik niet negeren. En toen voelde ik zo sterk: alles wat ik nodig heb zit al in mij.

Misschien niet om fysiek beter te worden van mijn long covid, maar wel om eindelijk, maar ik bedoel dan ook echt EINDELIJK echt bij mezelf thuis te komen. Eindelijk mocht ik stoppen met vechten tegen mezelf. Langzaam mocht ik steeds meer “laagjes” los laten.

Ik ben vandaag de dag nog steeds hard aan het werk met en voor mezelf, en ik denk niet dat ik hier ooit echt klaar mee ben. Dat hoop ik eigenlijk ook niet, want ik geloof niet dat een mens ooit stil hoeft te staan als het gaat om zelfontwikkeling.

En geloof me als ik zeg dat er nog meer dan genoeg dingen zijn waarin ik mezelf verder wil ontwikkelen, meer tot mezelf wil komen, en laagje voor laagje alles wil verwerken en helen wat nooit de ruimte heeft gehad om gezien te worden. Maar er is beweging, en dat voelt fantastisch fijn. 

Voor mij is reiki dus het meest tastbare geworden wat er ooit op mijn pad is gekomen. Ik heb het misschien niet letterlijk gezien of vast kunnen pakken, maar ik heb het zo onwijs sterk mogen voelen, en nog steeds!

Inmiddels ben ik zover dat ik andere mensen hierin kan en mag helpen en begeleiden, en dat geeft weer extra de bevestiging dat ik echt op mijn juiste pad zit. Het geeft zoveel voldoening. Als ik maar één iemand hetzelfde gevoel kan bezorgen, wat ik heb ervaren, en nog steeds ervaar, tijdens en rondom reiki, dan weet ik dat er iemand thuis mag komen bij zichzelf, en een nieuwe ervaring heeft opgedaan voor het leven.

En dat is denk ik het mooiste wat er is.

Dus de volgende keer dat je aan deze zweefteef en haar nieuwe pad denkt, weet dan dat het meer dan oké is, en dat deze meid echt precies op de plek is waar ze wil zijn!

En dat gun ik iedereen!

Reiki is misschien niet tastbaar met je handen, maar het geeft zoveel voldoening van binnen, zoveel meer ontspanning en rust, dat ik het iedereen gun om dit te ervaren.

Ik ben nog steeds die gekke unicorn crazy Colleke, en (volgens mij) niet echt boven gemiddeld eng.

Ik sta echt met beide voetjes op de grond, en drink nog steeds af en toe een wijntje.

Over het algemeen bijt ik ook niet heel snel, dus voel je alsjeblieft welkom om een keertje te ervaren wat reiki voor jou kan betekenen.

Al is het maar een uurtje heerlijk pure ontspanning en even helemaal tijd voor jou alleen! 

Ik denk niet dat iemand daar ooit slechter van is geworden.

 

Liefs Nicole......